Afgelopen vrijdag zijn we aangekomen bij ons huis in de buurt van Taboada. Het huis lag er goed bij, maar warm was het zeker niet. Sterker nog: het was steenkoud. Binnen was het slechts 3 graden. Tijd voor actie.

Na eerst een voorraad hout uit de garage te hebben gehaald, hebben we de lena – de Galicische houtkachel – aangestoken. De keuken kwam gelukkig al snel weer op temperatuur. Een goed begin, maar de rest van het huis moest natuurlijk ook nog warm worden. In alle kamers hangt een airco en in de slaapkamer staat daarnaast nog een pelletkachel.

Yvonne heeft zich vervolgens vastgebeten in het uitzoeken hoe de airco’s werken. Dat bleek nog niet zo eenvoudig. Ze gingen wel aan, maar er kwam geen lucht uit. Ook de buitenunit van het huis sloeg niet aan. Na diverse mislukte pogingen begon die buitenkast opeens te zoemen en kregen we eindelijk warme lucht in de kamers. Wat precies de oorzaak was? Geen idee. Maar hé: het werkte weer. De pelletkachel deed het gelukkig in één keer.

Net toen we tevreden wilden neerploffen, zaten we opeens in het donker. Stroomuitval. Ik ben op onderzoek uitgegaan en was er snel achter: alles bij elkaar gebruikte te veel stroom en de hoofdschakelaar was eruit gevlogen.

Toen viel het kwartje: op de stekker van de boiler zat normaal een timer. Die had ik bij ons laatste bezoek in september verwijderd. Nadat ik die weer had teruggeplaatst, werkte alles weer naar behoren. De boiler warmt nu ’s nachts op en we hebben per dag 80 liter warm water tot onze beschikking. Tot nu toe is dat ruim voldoende. En belangrijker: het is weer behaaglijk warm in huis.

De volgende dag stond vooral in het teken van uitpakken en opruimen. Ook hebben we boodschappen gedaan in het dorp, waarbij we meteen ons Spaans weer een beetje hebben geoefend. Zondag was eigenlijk hetzelfde verhaal: dozen leeg, spullen een plek proberen te geven. Zoals na elke verhuizing zijn we nu natuurlijk van alles kwijt, omdat niets nog een vaste plek heeft. Maar dat komt vanzelf.

Gisteravond viel het me op dat de waterstraal uit de kraan steeds zachter werd. Even bij de waterput gekeken, de stroom eraf gehaald en weer erop gezet. Dat leek te helpen. Tot vanmorgen. Ik kwam uit bed, wilde koffie zetten… geen water. Shit. Wat nu?

Nogmaals naar de waterput. Ik hoefde niet lang te kijken om het probleem te zien: het water spoot uit de pomp. Dit was duidelijk geen klus die ik zelf kon oplossen. Gelukkig zit er een loodgieter in het dorp, maar het was pas 07:00 uur en volgens zijn website ging hij om 10:00 uur open. Bellen leek me geen goed idee; mijn Spaans is nog niet sterk genoeg om uitgebreid over leidingen en expansievaten te praten. Dus besloten we langs te gaan.

Om 10:00 uur stonden we in zijn zaak en we zijn ontzettend goed geholpen. De communicatie was soms wat lastig, maar met behulp van Google Translate en een flinke dosis goede wil kwamen we er samen uit. Hij komt vanmiddag om 15:00 uur langs om de situatie te bekijken. Hopelijk heeft hij meteen een oplossing.

Voor de zekerheid hebben we alvast 18 liter water gehaald bij de supermarkt. En nu is het afwachten. Wordt vervolgd.