Deze keer zit er wat meer tijd tussen de blogs. Ons leven begint langzaam maar zeker wat meer regelmaat te krijgen. Er is nog genoeg te doen, maar het fijne is: bijna niets heeft echt haast.

Neem nou de picknickbank… die is er nog steeds niet. Hij staat blijkbaar ergens in een loods stof te verzamelen. Yvonne is er druk mee bezig, maar er komt totaal geen schot in. Na bijna vier weken wachten zijn we er eigenlijk wel klaar mee. Dan maar ons geld terug en ergens anders een nieuwe halen.

Ook de import van de auto liep allesbehalve soepel. Updates bleven uit, telefoontjes werden weggedrukt, mails onbeantwoord en WhatsApp-berichten simpelweg genegeerd. Op een gegeven moment begon ik me serieus af te vragen of het bedrijf misschien failliet was – een andere verklaring kon ik bijna niet bedenken.

Afgelopen vrijdag was mijn geduld op en heb ik een ander bedrijf ingeschakeld. Wat een verschil! Ze gingen meteen voortvarend aan de slag. Na de paasdagen staat onze auto klaar voor export en maandag (want Tweede Paasdag is hier gewoon een werkdag) ga ik zelf naar de ITV om te kijken of de auto direct gekeurd kan worden of dat ik een afspraak moet maken.

Eindelijk vooruitgang! Met een beetje geluk rijden we over twee à drie weken rond met witte kentekenplaten. Zodra dat rond is, loop ik even een verzekeringskantoor binnen om alles te regelen. Ik begin er trouwens steeds meer aan te wennen dat je hier dingen gewoon het beste persoonlijk kunt regelen en dat het dan vaak verrassend snel en makkelijk gaat.

Dit weekend staat er ook weer genoeg leuks op de planning. We gaan naar een middeleeuws festival in Monforte de Lemos en combineren dat meteen met een bezoek aan de golfbaan om ons lidmaatschap te regelen.

Afgelopen zondag waren we uitgenodigd voor een borrel in een café in Chantada. Daar hebben we meerdere Nederlanders ontmoet, wat erg gezellig was. Leuk om ervaringen uit te wisselen en tips te krijgen. Later in de week gingen we ook nog naar een verjaardag met een mix van Nederlanders en Spanjaarden. Het was een gezellige chaos van talen: Spaans, Nederlands en Engels door elkaar. En tot onze verrassing waren er zelfs saucijzenbroodjes en bitterballen! Echt een leuke avond, en weer nieuwe mensen leren kennen.

Vrijdag zijn we naar een miradoiro (uitkijkpunt) in de omgeving geweest. Hemelsbreed ligt deze locatie op ongeveer drie kilometer van ons huis, maar door de vele kronkelwegen waren we toch enige tijd onderweg.

De route ernaartoe was niet eenvoudig. De wegen zijn smal en bochtig, waardoor het even zoeken was hoe we er met de auto konden komen. Uiteindelijk is het gelukt en werden we beloond met een mooi uitzicht over de omgeving.

Tijdens het bezoek heb ik ook drone-opnames gemaakt. Deze moeten nog worden bewerkt op mijn laptop, maar geven alvast een goed beeld van het landschap.

Het blijft opvallend dat een relatief korte afstand hier toch kan aanvoelen als een langere rit door de infrastructuur.

Voor volgende week hebben we ook alweer genoeg plannen: naar de ITV, een bezoekje aan IKEA in A Coruña en onze bankrekening omzetten naar een Spaanse. Alleen de ITV móét echt, de rest… dat zien we wel. Geen zin op een dag? Dan gaan we gewoon niet. Het komt later wel.

Iedereen fijne paasdagen gewenst!