Na een aantal drukke weken hebben we het tempo deze week wat verlaagd. Er waren een paar dagen waarop we eigenlijk niet zo veel bijzonders hebben gedaan. Natuurlijk gingen de gewone huis-, tuin- en keukenklusjes gewoon door, maar verder hebben we het redelijk rustig gehouden.

De droogmolen is deze week bezorgd en die hebben we meteen in de grond gezet. Daarnaast hebben we wat hout kleiner gemaakt omdat een deel nog niet goed in de kachel past. Ook hebben we hier en daar wat opgeruimd. Geen grote projecten dus, maar wel van die klusjes die toch gedaan moeten worden.

We wachten momenteel nog op een paar grotere bestellingen. Zo verwachten we nog 1000 kilo grind, een nieuwe tuinset en een picknicktafel. Met grind is het de bedoeling om een stuk gras te verwijderen zodat we de auto beter kunnen parkeren en niet tig keer hoeven te steken om weg te rijden. ik heb alles al voorbereid met worteldoek en het werkt prima. Hierdoor hebben we nu ook de ruimte om op het terrein een zitplek te maken met een buitenkeuken. Op mooie dagen lijkt het ons heerlijk om daar te kunnen koken en eten. We hebben al een muur in gedachten waar we de buitenkeuken tegenaan willen bouwen, maar de details moeten we nog verder uitwerken. In ieder geval komt er een barbecue en een werkblad waar we bijvoorbeeld vlees kunnen snijden of een salade kunnen bereiden.

Deze week hebben we ook een winkel in het dorp ontdekt. Een soort Spaanse Welkoop. Eigenlijk wilden we zand bestellen voor de raised garden bed, maar deze zaak verkocht zakken zand. Toen we de prijzen bij elkaar optelden, bleek dat het bijna even duur was als een big bag zand laten bezorgen. Het grote voordeel van zakken is dat we ze met de auto dichtbij de raised garden bed kunnen brengen. Met de auto kan ik namelijk tot ongeveer vijf meter van de plek komen. Dat scheelt een hoop heen en weer lopen met een kruiwagen.

Dus hebben we de Dacia flink volgeladen, misschien zelfs een beetje te vol, en zijn we richting huis gereden. Om bij ons huis te komen moeten we eerst door een soort vallei. Naar beneden was natuurlijk geen enkel probleem. Voor de heuvel omhoog kneep ik hem wel een beetje, maar de auto deed het prima. Thuis aangekomen moest ik nog even een klein aanloopje nemen om ons terrein op te rijden, maar ook dat ging zonder problemen. De bak is nu in elk geval gevuld. Nog een laten bezinken en kijken of er nog wat zand bij moet en dan kan het planten beginnen. Wat er allemaal ingaat? Ik heb geen idee maar volgens mij heeft Yvonne al een plan gemaakt.

Afgelopen zaterdag hebben we met Koen en Gerton afgesproken in een café in Taboada voor een drankje. Het was erg gezellig en bovendien fijn om na een paar weken weer eens Nederlands te praten met anderen dan alleen met elkaar of via de telefoon. Koen en Gerton hebben een Bed & Breakfast op ongeveer tien minuten rijden van ons huis: Cima de Vila. Mocht je geïnteresseerd zijn in deze regio, dan is het zeker de moeite waard om eens een kijkje te nemen op hun website.

Op zondag zijn we gaan wandelen bij de rivier de Miño, ongeveer twee à drie kilometer van ons huis. Yvonne had op Wikiloc een wandeling gevonden die door een andere wandelaar was geplaatst. Toen we eenmaal begonnen, kwamen we er echter achter dat een deel van de route over priveterrein en dwars door wijngaarden liep. Dat hebben we maar niet gedaan. We vinden dat je niet zomaar zonder toestemming over iemands privégrond moet wandelen, en de paadjes in de wijngaarden waren zo smal dat je bij de kleinste misstap al iets kapot zou kunnen maken.

Daarom hebben we zelf een andere route gemaakt. Het was hier en daar best steil, en dat is eerlijk gezegd niet mijn favoriete onderdeel van wandelen, maar het was wel een mooie tocht. Ik had mijn drone bij mij en Yvonne haar fototoestel maar dat ging niet helemaal goed. Ik heb een half uur gevlogen en alle beelden zijn mislukt omdat ik iets niet goed had ingesteld en Yvonne had de verkeerde iso ingesteld op haar camera waardoor de foto’s niet mooi zijn geworden. Binnenkort maar even terug om het deze keer wel goed te doen.

Na de wandeling hebben we nog even rondgereden in de omgeving om deze beter te leren kennen. Uiteindelijk kwamen we in Chantada terecht, waar we een Thais restaurant wisten te zitten. Aziatisch eten vinden we allebei erg lekker en het is hier in de regio, voor zover wij weten, niet zo makkelijk te vinden. We zijn dus meteen naar binnen gegaan en hebben een flink bord lekkere pad thai besteld. Het bleek een leuk klein restaurantje te zijn en zeker een plek waar we nog eens terug willen komen. Goed eten!

Daarna hebben we nog een wandeling gemaakt langs de rivier in Chantada. Op de terugweg naar de auto hebben we nog een schepijs gehaald. De portie pad thai en ijs was zo groot dat we uiteindelijk geen avondeten meer nodig hadden en de rest van de avond nog vol zaten.

Ook deze week hebben we weer een aantal dingen op de planning staan. We gaan een dag naar Lugo om een taalschool voor buitenlanders te bekijken en informatie in te winnen.

Ondertussen blijf ik Spaans oefenen met de Busuu-app. Op dit moment gaat een groot deel van de lessen over het bestellen van eten en drinken. De woorden voor ober, bestek en borden zitten er inmiddels goed in. Handig, al bestaat het dagelijks leven natuurlijk uit meer dan alleen een terras.

Als we toch in Lugo zijn, willen we meteen proberen een afspraak te maken voor onze residencia. Dat is een belangrijke stap, omdat het verschillende praktische zaken makkelijker maakt. Zo kun je bijvoorbeeld een volledige Spaanse bankrekening openen met een Spaanse IBAN. Nu hebben we er een voor buitenlanders maar zonder residencia kun je alleen een lopende rekening krijgen.

Verder willen we deze week twee golfbanen gaan bekijken. Het wordt tijd om dat weer op te pakken. We zijn vooral benieuwd naar de sfeer op de clubs en of het een plek is waar we ons thuis zouden voelen.

Hopelijk past alles in één week, want er worden ook nog enkele bestellingen verwacht – in de vorm van bouwpakketten. Mocht het niet allemaal lukken, dan schuiven we gewoon een paar dingen door naar volgende week.