Nog maar drie maanden voordat we Nederland verlaten. Het voelt nog steeds een beetje onwerkelijk, maar het aftellen is nu echt begonnen. De meeste voorbereidingen zijn afgerond — er blijven nog maar een paar kleine dingen over. Zo moeten we nog de zorgverzekering regelen (dat kan pas in november), alles in Nederland opzeggen en uiteindelijk ons kleine “Joggertje” (onze Dacia) invoeren in Spanje.

De laatste weken in Nederland

Mijn plan is om op 15 december te stoppen met werken, en Yvonne volgt een paar weken later. In de tussentijd rijd ik heen en weer tussen de milieustraat en de kringloopwinkel. We zijn al een heel eind met het leeghalen van het huis, al blijft de zolder de grootste uitdaging.

In een hoek staan dozen van onze overleden ouders — vol herinneringen waar we nog niet helemaal klaar voor zijn om doorheen te gaan. We lopen er steeds omheen, allebei wetend dat we er uiteindelijk toch aan zullen moeten beginnen.

Een bewust afscheid

Mijn keuze om per 15 december te stoppen met werken is heel bewust. Door mijn onregelmatige diensten werk ik vaak tijdens de feestdagen, en dit jaar — onze laatste kerst als inwoners van Nederland — willen we die samen doorbrengen met onze kinderen en familie. Nog één keer een gezellige kerst voordat een nieuw avontuur begint. Natuurlijk niet de laatste kerst ooit, maar wel de laatste als inwoners van Nederland.

“Maar wat ga je dan doen in Galicië?”

Op het werk krijg ik vaak de vraag: “Wat ga je eigenlijk doen in Galicië als je stopt met werken?”
Mijn standaardantwoord is: “Helemaal niets.” Natuurlijk is dat niet waar — nietsdoen zit nu eenmaal niet in onze aard. We hebben plannen genoeg!

Bouwen aan ons nieuwe leven

Bovenaan de lijst staat het aanleggen van een moestuin achter het huis. We denken aan verhoogde bakken — beter voor de rug en minder onkruid! Een hek is ook geen overbodige luxe, want anders genieten de wilde zwijnen en herten uit de omgeving waarschijnlijk eerder van de oogst dan wij.

Daarna willen we een kippenhok bouwen. Verse eitjes in de ochtend lijken ons heerlijk! Misschien houden we zelfs een paar vleeskippen voor op de barbecue — al hebben we daar nog geen definitieve beslissing over genomen. We hebben gehoord dat je daar in Galicië een vergunning voor nodig hebt, dus dat zullen we in januari navragen bij het gemeentehuis wanneer we ons officieel inschrijven.

Niet alleen werken, maar ook genieten

Naast tuinieren zijn we van plan een mooie golfbaan in de buurt te zoeken. Of misschien wel meerdere — we proberen ze gewoon allemaal voordat we beslissen waar we lid worden. Ik heb er inmiddels al drie op het oog.

En dan is er nog ons meer sportieve doel: het lopen van de Camino Portugués, de route van Porto naar Santiago de Compostela — zo’n 200 kilometer. Het mooie van wonen in Galicië is dat we de auto in Santiago kunnen achterlaten, met de bus naar Porto reizen en vervolgens teruglopen naar Santiago!

Yvonne zal onderweg waarschijnlijk vaak moeten lachen. Ze kent me inmiddels — bergop kan ik wat mopperen, maar zodra het weer bergaf gaat, ben ik helemaal tevreden.

Een nieuw hoofdstuk

Zoals je ziet, hebben we plannen genoeg. En ongetwijfeld komen er onderweg nog meer ideeën bij. Eén ding is zeker: we gaan niet stilzitten. Rustig “achter de geraniums” belanden — of zoals we in het Nederlands zeggen — dat past absoluut niet bij ons.

We zijn klaar om van dit volgende hoofdstuk iets heel bijzonders te maken: ons nieuwe leven in Galicië.

Onlangs hebben we ook een nieuwe sectie aan de site toegevoegd: https://ingalicie.nl.
Ben je benieuwd naar het leven in Galicië, neem dan zeker eens een kijkje op de mooie blog van Rob & Sol. Zij wonen al een paar jaar in Galicië en delen veel leuke verhalen en ervaringen over hun leven daar. Absoluut een aanrader!