Het weer in Galicië: tussen 30 graden en hagel op dezelfde dag

Een van de dingen die je als emigrant in Galicië snel leert: het weer hier doet wat het wil. En je weerapp? Die heeft er ook geen idee van.

Afgelopen woensdag stond er keurig 30 graden op het scherm, met 15% kans op neerslag. Niks aan de hand dus. Rond elf uur ‘s avonds hoorde ik in de verte gerommel. Ik ben even naar buiten gelopen, gewoon even kijken, en heb dit filmpje gemaakt. Ik dacht dat het onweer netjes langs ons heen zou trekken. Dat had ik even mis.

Van “misschien wat regen” naar horizontale stortregen

Binnen no-time kregen we de volle laag. Wind, regen, bliksem, alles erop en eraan. Yvonne en ik moesten rennen om de ramen dicht te gooien want opeens stond er een keiharde wind. En met wind bedoel ik: horizontale regen. Het soort waarbij je je afvraagt waar het eigenlijk vandaan komt.

30 graden, maar dan anders

Overdag kan het hier flink warm worden, die woensdag was geen uitzondering. Maar 30 graden in Galicië voelt anders dan 30 graden in Nederland. Minder zwaar, minder broeierig. De lucht is droger en er staat bijna altijd een briesje. Je staat niet al zwetend naast je auto, je rijdt gewoon.

En wat ook enorm scheelt: elke nacht koelt het af naar zo’n 15 graden. Slapen gaat hier gewoon goed. Geen tropennachten, geen wentelen onder een laken, geen ventilator die je wakker houdt. Dat alleen al is voor ons een wereld van verschil met de Nederlandse zomers van de laatste jaren.

De ochtenden hebben hier bovendien iets magisch. Vanuit de rivier trekt mist omhoog die zich over het dal verspreidt. Het ziet er soms uit als een schilderij. Maar tegen tienen, half elf lost die op alsof er nooit iets geweest is, en dan gaat de korte broek aan.

Als we het klimaat hier moeten omschrijven: het voelt voor ons gevoel een beetje als Nederland, maar dan een paar graden warmer. En de schommelingen zijn minder heftig. In Nederland kun je de ene dag 30 graden hebben en de volgende 14, hier gaat het iets geleidelijker. De winters zijn vooral nat en koud, maar de rest van het jaar is wat ons betreft prima.

Wij zijn allebei geen zonaanbidders. Een dag op het strand is voor ons eer een straf dan een beloning, en de hele dag insmeren om niet te verbranden is al helemaal niet aan ons besteed. Ik heb me hier nog niet één keer ingesmeerd, maar ben ook nog niet één keer verbrand. Dat zegt eigenlijk genoeg over hoe dit klimaat bij ons past.

Microklimaat? Echt micro.

De dag na de onweersbui sprak ik met Rob van naargalicie.nl. Hij woont zo’n halfuur bij ons vandaan. Bij hem hadden ze wél lichtflitsen gezien, maar geen druppel regen gehad.

Dat zegt eigenlijk alles over het weer in Galicië. Je kunt hier in een microklimaat leven, en dan bedoelen ze met micro echt micro. Een andere vallei, een andere heuvel, een andere bui.

Een ander mooi voorbeeld: terwijl wij hier in de korte broek rondliepen, stond hemelsbreed zo’n tien kilometer verderop op de Monte Faro alles vast onder een paar centimeter hagel. Dezelfde dag, dezelfde regio. We waren vandaag zelf op de Monte Faro voor foto’s en drone-opnames. Binnenkort plaatsen we daar een aparte blog over, want het is een prachtige plek die een eigen verhaal verdient.

Nog op zoek: een Spaanse Buienradar

Ik ben dus officieel op zoek naar een betrouwbare weerapp die werkt voor Galicië. Een soort Spaanse Buienradar die de lokale buien bijhoudt. Als jij iets weet, laat het me weten in de reacties. Alle suggesties zijn welkom.

Meer over het leven in Galicië? Lees ook: Wat we niet missen aan Nederland