De eerste week zit erop! En wat voor één. We hebben meteen al van alles meegemaakt, waaronder de stroomstoring en de kapotte waterpomp waar ik in de vorige blog al over schreef. Gelukkig is het huis inmiddels aangenaam geworden. Doordat het een paar maanden leeg heeft gestaan, was het binnen echt ijskoud, maar dat hebben we nu goed onder controle.

Woensdag stond vooral in het teken van zaken regelen in Nederland. Dat betekende: veel bellen. Er ging het nodige mis met de ziektekostenverzekering en ook met de post. Zo kreeg ik een bericht van de nieuwe bewoner van ons oude huis dat hij poststukken voor ons ontving, terwijl wij juist hadden aangegeven dat we deze digitaal wilden ontvangen. Even gedoe, maar als het goed is heb ik dat nu ook weer geregeld.

Ons hout was bijna op, dus gingen we online op zoek naar een houthandelaar in het dorp. Eenmaal daar aangekomen bleek dat hij alleen pellets verkocht, maar de man was zo vriendelijk om iemand voor ons te bellen. We kregen een adres waar we een half uurtje later terechtkonden (de eigenaar was op dat moment nog niet thuis). Om dat half uurtje te overbruggen zijn we even naar een kleine bouwmarkt in het dorp gegaan om een slijptol te halen en daarna doorgereden naar het adres. Klein detail: de houthandel ligt pal naast het crematorium… toch een beetje cru 😉. We hebben een paar kuub hout besteld en de volgende dag werd het al geleverd. Na flink wat manoeuvreren wist hij het hout zelfs netjes voor de garagedeur neer te zetten. Die man kan echt rijden hoor.

Het weer is hier momenteel nogal nat en winderig, maar ik begrijp dat er in Nederland veel last is van ijzel. Dan hebben wij echt mazzel gehad dat we precies tussen twee ijzel- en sneeuwperiodes door richting Galicië zijn gereden. Door de harde wind is trouwens onze deurmat weggewaaid, dus zijn we naar Chantada gereden. Daar zit een enorme Chinese winkel — zeg maar een fysieke Temu — waar ze werkelijk álles hebben. Nieuw matje gescoord en daarna meteen van de gelegenheid gebruikgemaakt om een wandeling langs de rivier in het stadje te maken.

We hadden ook gelezen over een boerenmarkt in Monterroso, een plaatsje op zo’n tien kilometer van hier, en daar zijn we vanmorgen gaan kijken. Erg leuk en totaal niet te vergelijken met een Nederlandse markt. Het vlees ligt hier niet netjes voorgesneden en gekruid; er ligt gewoon een compleet stuk varken met een soort “maak er zelf maar wat van”-uitstraling. Zover zijn we nog niet, dus voorlopig halen we ons vlees nog gewoon bij de slager of supermarkt. Wel hebben we brood gekocht. Een megabrood. In Nederland ben ik niet echt een broodeter, maar hier wel. Het brood is zó ontzettend lekker.

De eerste week zit erop en de agenda voor volgende week staat alweer vol met allerlei dingen die we nog moeten regelen. Maar dat is voor later.
Ik hou jullie op de hoogte!