Afgelopen zaterdag zijn wij op bezoek geweest bij Rob en Sol van de blog naargalicie.nl. Het contact met Rob ontstond eigenlijk heel eenvoudig: ik stuurde hem een mailtje met de vraag of ik een link naar zijn blog op onze website mocht plaatsen. Binnen korte tijd ontving ik een spontane en vriendelijke reactie.

Tijdens het mailcontact kwamen we erachter dat we uiteindelijk dicht bij elkaar in de buurt zouden wonen. Rob en Sol woonden hier al, terwijl wij in Nederland nog volop bezig waren met de voorbereidingen voor ons vertrek. In die periode hebben we veel gehad aan hun blog. Het geeft toch een ander perspectief wanneer je uit eerste hand leest hoe het dagelijkse leven in Galicië eruitziet.

In een van de laatste weken voor vertrek was ik in de supermarkt bezig met het inslaan van een aantal vertrouwde Nederlandse producten, zoals satésaus en nasikruiden. Toen bedacht ik me dat Rob en Sol deze producten wellicht ook misten. Na een mailtje kreeg ik al snel een boodschappenlijstje terug.

De producten werden aangeschaft (het bonnetje raakte kwijt) en eenmaal aangekomen in Galicië heb ik laten weten dat de boodschappen veilig waren aangekomen. Afgelopen zaterdag hebben we ze persoonlijk gebracht. We zijn gebleven voor het avondeten en hebben een gezellige avond gehad.

Voor zondag hadden we het plan om een carnavalsoptocht in Chantada te bezoeken, maar hebben besloten het rustig aan te doen. We zijn thuisgebleven en hebben weinig ondernomen. Ik heb nog wel enkele rekken aan de wand in de garage gemaakt, zodat we daar binnenkort beter kunnen opruimen.

Ons huis heeft een oppervlakte van 160 vierkante meter, waarvan 80 vierkante meter woonruimte is en de rest garage. Deze stond al behoorlijk vol en met het recent geleverde hout erbij is het nu echt passen en meten. Deze week staat opruimen dan ook op de planning. De stort in Taboada heb ik inmiddels gevonden, dus dat betekent een paar keer heen en weer rijden.

Maandag zijn we samen naar Lugo gereden om wat spullen te halen bij de bouwmarkt, nieuwe monitor te kopen en om te kijken naar een gordijn als tijdelijke vervanging van de gesloopte deur. Helaas hebben we er geen gevonden. Dat project met de deur laat voorlopig nog even op zich wachten en ik twijfel of het gaat lukken om deze weer helemaal goed te krijgen. Wel heb ik eindelijk een kapper gevonden, wat ook geen overbodige luxe was.

Dinsdag ben ik begonnen met het opruimen van de garage. Nou ja, opruimen is misschien een groot woord. Het was eerder sorteren. Wat kan definitief naar de stort? Waar heb ik misschien ooit nog iets aan (je weet maar nooit)? En wat mag gewoon blijven.

Uren later stond de garage vol met stapels die allemaal een eigen lot hadden gekregen. Het was nog niet per se netjes, maar wél overzichtelijk.

Rond het middaguur werd ik even uit mijn sorteermodus gehaald door de monteur van Naturgy, onze energieleverancier. Hij kwam langs om de hoeveelheid stroom die wij kunnen gebruiken te verhogen. Een kwartiertje later was hij alweer klaar. Opnieuw iets van het lijstje afgevinkt.

Het lijstje is nog lang genoeg. Net wanneer je denkt dat je weer een paar dingen kunt afstrepen, komen er automatisch nieuwe punten bij.

Naast het huis ligt grind en hoewel het er prima uitziet, merk ik dat ik met de auto nét niet lekker kan draaien. Het scheelt maar een klein stukje, maar genoeg om elke keer te moeten steken. De oplossing is simpel: extra grind. Weer zo’n klusje dat niet ingewikkeld is, maar wel geregeld moet worden. Yvonne is ondertussen druk bezig met het uitzoeken van bakken om haar eigen groenten te gaan verbouwen.

Daarnaast staat ook het importeren van de auto in Spanje nog op de planning. Dat is zo’n project dat je liever niet te lang laat liggen, maar waar je ook even goed voor moet gaan zitten.

En dan is er nog veel meer. Dingen die nu ergens in mijn hoofd rondzwerven of op losse briefjes staan genoteerd. Maar die bewaar ik voor een volgende blog. Stap voor stap, klus voor klus — we komen er wel.