Na een paar weken regen hebben we eindelijk een paar dagen zon en lekker weer. Zeventien graden voelt hier toch anders – en misschien zelfs aangenamer – dan in Nederland. Binnen blijft het huis echter koud. Dat schijnt normaal te zijn, dus overdag leef je vooral buiten.

Helaas heb ik daar de afgelopen dagen niet echt van kunnen genieten, want ik lag gestrekt met een flinke buikgriep. Vrijdagavond begon het en na flink wat Norit en O.R.S. durf ik nu eindelijk weer verder dan vijftig meter van het toilet te komen.

In het vorige blog had ik het over de stort die gesloten was. Dat is gelukkig goedgekomen. Afgelopen donderdag moesten we in Monterosso zijn en op de terugweg zijn we even gaan kijken. Het hek was open! Dus meteen doorgereden naar huis, waar de gedemonteerde frames van de matrassen nog lagen te wachten. Met veel moeite kregen we er eentje in de auto. Bij aankomst zat die klemvast in de kofferbak – die veren zijn verrassend sterk. Gelukkig waren er twee vriendelijke heren die ons hebben geholpen. Nog een keer rijden en toen waren de matrassen weg. Aanstaande donderdag brengen we nog een oud gasstel weg en dan is dat hoofdstuk afgerond.

Afgelopen maandag is Yvonne naar de Dacia-garage geweest in Monforte de Lemos voor een 30.000 km-beurt. Het sleuteltje op het dashboard is dus ook verdwenen. De prijs viel ontzettend mee. Onze vorige auto had in Nederland ook zo’n beurt, maar daar betaalden we bijna vier keer zoveel. Een fijne meevaller.

Ondertussen zijn ook de raised garden beds aangekomen die Yvonne online had besteld. We kunnen nu beginnen met het egaliseren van een stukje grond achter het huis om ze te plaatsen. Eerst wilden we ze buiten het hek neerzetten, maar we hebben toch besloten ze binnen het hek te plaatsen. Ze staan dan dichter bij de waterput en nog steeds volop in de zon. Bovendien hoeven we dan geen extra stuk af te zetten tegen de zwijnen en geiten.

Ons huis is omheind, maar daarachter ligt nog een flink stuk grond. Dat laten we voorlopig met rust. Misschien zetten we er later nog een bijenkorf neer, maar dat zien we dan wel.

Van de week was er nog wat reuring in het dorp: bijna een geit onder de auto. Gelukkig liep dat goed af. Verder is het hier vooral erg rustig. Overdag komt er af en toe een auto voorbij, hoor je de melkmachine van de boerderij verderop, vogels, of de boerderijhonden. ‘S nachts hoor je echt niets, behalve twee uilen die naar elkaar roepen. De een links van het huis en de andere rechts (Stereo 🙂 ). Ondertussen blijven onze nieuwe vriendjes dagelijks even op bezoek komen om een beetje te spelen en het terrein af te bakenen 🙂

In mei gaan we weer naar Nederland, onze oudste zoon heeft ondanks de krappe huizenmarkt een woning weten te bemachtigen dus dan gaan we hem helpen verhuizen. Leuk!

Ps.

De foto van deze blog op de hoofdpagina was de zonsopgang vanmorgen. Erg mooi om zo wakker te worden.