Drie maanden wonen we nu in Galicië. De verhuizing is achter de rug, de papieren zijn geregeld en we hebben de buurt een beetje leren kennen. Maar er is één ding waar we nog steeds tegenaan lopen: de taal.

Het vreemde is dat we steeds beter begrijpen wat de buren of de winkelbediende zeggen. Dat gaat prima. Maar zodra we zelf iets moeten zeggen, gaat het mis. We komen de woorden niet uit, de zin loopt niet lekker en we moeten alles eerst in ons hoofd vertalen. Het voelt alsof we een stapje te lang nodig hebben om te reageren.

De reden is simpel: thuis spreken we Nederlands. Dat doen we niet omdat we dat bewust zo hebben afgesproken, maar gewoon omdat het onze taal is. We gaan niet ineens Spaans met elkaar praten in ons eigen huis. Dat is ook niet nodig voor ons privéleven. Maar het heeft wel een nadeel: we oefenen thuis niet mee.

Bovendien kan het zijn dat we een hele dag thuis zijn. Dan zijn we druk met de tuin, het huishouden of andere klusjes. Dan komen we geen enkele Spaanstalige tegen waar we even een gesprek mee kunnen voeren. Zonder dat contact blijft de taal stil staan en verdwijnt de vaardigheid die je wel hebt.

We willen niet wachten tot het vanzelf beter gaat. Daarom hebben we een oplossing gezocht. We hebben een abonnement genomen bij een app die speciale taallessen aanbiedt.

Bij deze app krijgen we geen automatische oefeningen of zinnen om in te vullen, maar nemen we echte spraaklessen met een mens. Dat is precies wat we nodig hadden. We krijgen een gesprekspartner aan de andere kant van de lijn die met ons praat. We moeten direct reageren, we kunnen niet lang nadenken, we moeten gewoon spreken. Dat helpt enorm om die barrière van het spreken in het Spaans te verkleinen. We hebben wekelijks een lesje via de computer of telefoon. Het is soms lastig, we maken fouten en de zinnen lopen niet altijd soepel, maar het dwingt ons wel om de taal echt te gebruiken.

Daarnaast proberen we in die lessen ook een beetje Galicisch te leren. We zoeken leraren die dat ook spreken, zodat we woorden als “Ola” en “Grazas” kunnen gebruiken in plaats van het standaard Spaans.

Taal vinden we belangrijk om hier echt te horen. Zonder taal blijf je een toerist, met taal word je een buur. We merken al dat mensen geduldiger zijn als we proberen in het Spaans of Galicisch te praten.

We zijn nog niet perfect en we maken nog veel fouten, maar we doen ons best. Het gaat stap voor stap. Elke keer dat we die les nemen, gaat het een beetje beter.