Deze week begon opvallend rustig, vooral door het wisselvallige weer. In korte tijd kregen we te maken met flinke temperatuurverschillen: de ene dag nog 27 graden, gevolgd door een frisse dag van slechts 12 graden met aanhoudende regen. Het was zelfs zo koud dat de kachel in de keuken weer aan moest. De winterjassen, die al netjes waren opgeborgen, konden opnieuw tevoorschijn worden gehaald.

Gelukkig verbeterde het weer tegen de derde dag en konden we weer naar buiten. We besloten een bezoek te brengen aan de golfbaan voor een rondje. Door werkzaamheden aan de greens zat een volledige ronde er niet in, maar we hebben wel kunnen afslaan en oefenen met putten. Ook heb ik mijn telefoonnummer achtergelaten om een lidmaatschap te regelen. We komen er al vaker, de baan ligt tegenover ITV en daar moesten we vaak zijn i.v.m. de import van onze auto, dus dat is handig maar tot nu toe hebben we steeds net de juiste contactpersoon misgelopen.

Ondertussen gaat het uitstekend met de moestuin van Yvonne. De planten groeien snel en het lijkt niet lang meer te duren voordat we volop sla en prei kunnen oogsten. Ze bracht deze week ook een bezoek aan een buurvrouw in het dorp en kwam terug met een flinke voorraad aan ui, tomatenplanten en sla. De polytunnel is inmiddels volledig gevuld.

Omdat we over een paar weken naar Nederland gaan, hebben we nagedacht over een oplossing voor de bewatering van de tuin. We hebben een timer aangeschaft, samen met een lange tuinslang en een speciale slang met kleine gaatjes.Hoe die precies heet weten we nog niet, maar hij is bedoeld om geleidelijk water af te geven. Het plan is om de planten automatisch op vaste tijden water te geven wanneer wij afwezig zijn. Binnenkort gaan we dit systeem testen.

Daarnaast zijn we begonnen met een kleine proef: bananenschillen verzamelen in een emmer met water. Volgens verschillende tips zou dit water rijk zijn aan voedingsstoffen en goed zijn voor de planten. Of het echt werkt, gaan we de komende tijd ontdekken.

Tijdens de droge momenten deze week heb ik de tijd goed benut om te oefenen met de drone. Meerdere accu’s zijn erdoorheen gegaan, vooral om beter controle te krijgen over het vliegen én filmen tegelijk. De focus lag met name op het volgen van een object met de camera terwijl de drone zelf in beweging is. Dat blijkt in de praktijk toch lastiger dan het lijkt, maar het gevoel is goed: het gaat duidelijk beter dan voorheen.

In de buurt hebben we onlangs ook een bijzonder mooie plek ontdekt, aan de rivier de Miño. Die ontdekking was eigenlijk puur toeval. We waren onderweg en besloten even te stoppen om van het uitzicht te genieten. Terwijl we daar stonden, hoorden we in de verte het geluid van stromend water, een waterval. Die zijn hier volop te vinden, maar toch blijft het bijzonder om er eentje “tegen te komen”.

Nieuwsgierig als we waren, zijn we eropaf gelopen. Het bleek een prachtige plek, midden in de natuur. Al snel wisten we: hier moeten we nog een keer terugkomen, maar dan met beter weer én met camera en drone. Zodra de omstandigheden, vooral het weer en de wind, het toelaten, gaan we hier zeker opnieuw naartoe om in alle rust beelden te maken.

We blijven bezig!